ปลาวัวจมูกสั้น ปลาสะแงะ ปลาน้ำเค็ม

ปลาวัวจมูกสั้น ปลาสะแงะ
ปลาวัวจมูกสั้น (อังกฤษ: Short-nosed tripodfish; ประเทศญี่ปุ่น: ギマ) ปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำเค็มชนิดหนึ่งซึ่งสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยจนเกือบเป็นน้ำจืดได้ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Triacanthus biaculeatus อยู่ในตระกูลปลาวัวจมูกสั้น (Triacanthidae)

มีรูปร่างตัวป้อม ด้านข้างแบน นัยน์ตาใหญ่ จมูกและจะงอยปากสั้นกว่าปลาวัวในตระกูลอื่นๆครีบหลังยาวแยกเป็น 2 ตอน ตอนแรกมีก้านครีบเป็นหนามแข็ง ปลายแหลม ตอนหลังอ่อนนิ่ม ครีบหางใหญ่ปลายเว้ารูปวงเดือน พื้นลำตัวเป็นสีเงิน ปนสีเขียว นิยมอยู่เป็นฝูง บริเวณชายฝั่งทะเลแถบป่าชายเลนหรือชายฝั่ง และปากแม่น้ำ ตั้งแต่ชายฝั่งทะเลเปอร์เซียจนถึงทะเลแถบเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีขนาดโตเต็มที่ 30 ซม. กินอาหารจำพวก สัตว์ทะเลขนาดเล็กกว่า

ไม่จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม ที่มักมีผู้นำมาขายและปรับภาวะให้อาศัยในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ แต่โดยมากจะไม่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ตลอด โดยจะค่อยๆกินอาหารน้อยลง และก็ตายไปในที่สุด หากจะเลี้ยงจึงจะต้องปรับค่าความเค็มและรักษาค่าพารามิเตอร์ของน้ำให้เหมือนกับน้ำทะเลให้ดี จึงทำให้ปลาอยู่รอดมีชีวิตได้ตามปกติ
การจำแนกชั้นทางด้านวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Actinopterygii
ชั้น: Tetraodontiformes
ตระกูล: Triacanthidae
สกุล: Triacanthus
สปีชีส์: T. biaculeatus
ชื่อทวินาม
Triacanthus biaculeatus
(Bloch, 1786)
ชื่อพ้อง
Triacanthus brevirostris (Temminck & Schlegel, 1850)
Balistes biaculeatus (Bloch, 1786)

ปลาสะแงะ
ปลาสะแงะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Anguilla bengalensis) เป็นปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างเหมือนปลาไหล จัดอยู่ในตระกูลปลาตูหนา (Anguillidae) จัดเป็นปลาในสกุลปลาตูหนาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศไทย โดยสามารถยาวได้ถึง 1 เมตร หรือ 1.5 เมตร ในตัวเต็มวัยครีบอกมีสีจาง ครีบหลังอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายของลำตัว ลำตัวข้างหลังมีสีเทาคล้ำอมเหลืองและมีประสีจางและคล้ำผสมกันคล้ายกับลายหินอ่อน ท้องมีสีน้ำตาลอมเหลือง พบมากในแม่น้ำสาละวินและสาขาในจังหวัดตาก และ แม่ฮ่องสอน และยังสามารถพบได้เป็นครั้งคราวในแม่น้ำของภาคใต้ฝั่งตะวันตก เมืองนอกเจอได้ในบริเวณแม่น้ำชายฝั่งของประเทศอินเดีย, พม่า และทวีปแอฟริกาแถบตะวันออก

ปลาสะแงะ มีบันทึกว่าพบครั้งแรกและสร้างความฮือฮาให้กับผู้พบเห็น คือ มีผู้จับได้ในลำคลองบางกะปิที่กรุงเทพมหานคร เมื่อปี พุทธศักราช 2469 ด้วยความใหญ่โตของลำตัว ทำให้บางคนเชื่อว่า เป็นปลาไหลไฟฟ้าบ้าง บางคนก็คิดว่าเป็นพญานาค หรือมังกร โดยปลาตัวนั้นมีขนาดความยาว 65 ซม.

ว่ากันว่า ปลาชนิดนี้สามารถส่งเสียงร้องคล้ายเสียงเด็กทารกได้ด้วยในเวลากลางคืน

ในประเทศไทยพบเฉพาะภาคใต้ฝั่งตะวันตกและแถบภาคตะวันตกไปจนถึงจังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยมีชื่อพื้นเมืองภาษากะเหรี่ยงว่า “หย่าที”

สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย Anguilla bengalensis bengalensis พบได้ในทวีปเอเชีย และ Anguilla bengalensis labiata พบได้ในทวีปแอฟริกา

เป็นปลาที่พบน้อย หายาก เนื้อมีรสชาติอร่อย ราคาแพง และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

ปลาสะแงะ
Anguilla bengalensis bengalensis.jpg
ชนิดย่อย Anguilla bengalensis bengalensis ที่อินเดีย
สถานะการอนุรักษ์

ความเสี่ยงต่ำ (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Actinopterygii
ชั้น: Anguilliformes
สกุล: Anguillidae
สกุล: Anguilla
สปีชีส์: A. bengalensis
ชื่อทวินาม
Anguilla bengalensis
(Gray, 1831)
ชนิดย่อย
Anguilla bengalensis bengalensis
Anguilla bengalensis labiata
ชื่อพ้อง
Muraena bengalensis Gray, 1831