ประสบการณ์สยอง2 กับที่พักเขย่าขวัญ

ประสบการณ์สยอง2 ก่อนจะถึงตัวจังหวัด ฟ้าก็เริ่มมืดลงทุกครั้ง เพื่อนฝูงๆต่างพากันนอนพัก ฉันก็เล่นโทรศัพท์เคลื่อนที่ไปบ่อยเปลื่อยแต่ว่ารถยนต์ก็เบาๆหยุดลง ด้านหน้าได้เกิดอุบัติเหตุขึ้น รถติดยาว รวมทั้งรถยนต์ของพวกเราก็ได้ขับผ่าน ได้มองเห็นอุบัติเหตุ รถเก๋งกับจักรยานยนต์ชนกัน คนขับรถจักรยานยนต์ โดนรถยนต์ที่ขับตามมา เหยียบซ้ำ เหยียบไปครึ่งหัว สมองไหล เป็นภาพที่สยด สยดสยองมากมาย 

เรื่องมีอยู่ว่า ประสบการณ์สยอง2 กับที่พักเขย่าขวัญ

แต่ที่ผิดสังเกตไปกว่านั้นพวกเรามองเห็นคนยืนใต้ต้นไม้ กำลังดูมาที่อุบัติเหตุ ผู้ที่ดูมาเสมือนผู้ขับรถจักรยานยนต์มากมาย พวกเรามีความรู้สึกว่าอาจใช้แล้วละ ในเวลานั้นพวกเราไม่กล้าบอกใครกันแน่ว่าพวกเรามองเห็น ทำอะไรผิด ได้แต่ว่าข่มตาให้หลับ

ท้ายที่สุดรถยนต์ก็เข้ามาถึงเมือง พวกเราได้แวะจับจ่ายซื้อของกัน ข้างถนน สหายๆก็มองเห็นฉันทำหน้าไม่ดีกังวลใจ ก็พากันถามคำถามว่าเป็นอะไรหรือประกาศ ฉันก็เลยบอกไม่มีอะไรหลอก ปวดศีรษะเล็กน้อย ไม่ต้องการที่จะอยากทำให้เพื่อนพ้องกลุ้มใจ ในขนะนั้นเอง ฉันได้มองเห็นราวกับ ญาติพี่น้องฝาแฝดในกรุ๊ป อีกทั้ง 2 คน ไม่มีหัว ฉันสะดุ้ง ทรุดลงไปกับพื้น ตกอกตกใจกับภาพที่ได้มองเห็น ฉันเริ่มรู้สึกแย่ เลยขอไปนอนพักบนรถตู้ก่อน 

ทุกคนรีบจ่ายตลาดแล้วขึ้นรถตู้ ด้วยเหตุว่าเริ่มรู้สึกแย่กันแล้ว ขณะที่กำลังขับไปบ้านพักนั้น ก็ได้คุยกันว่ากำเนิดอะไรขึ้น คุณลุงผู้ขับตู้ก็กล่าวว่า รู้สึกแย่ตั้งแต่ขับเข้าจังหวัดแล้ว ราวกับมีอะไรสักอย่าง (คุณลุงคนขับตู้ ราวกับเป็นคนมีเซ้นส์เรื่องเหล่านี้) พวกเราเลยคุยกันว่าตรงข้ามก่อนไหม 

ข้างหลังเทศกาล ค่อยมาปฏิบัติงานใหม่ แต่ว่าพี่หัวหน้าก็กล่าวว่ามาขนาดนี้แล้ว จะกลับเพราะเหตุใด อีกอย่างก็ใกล้ถึงที่พักแล้วด้วย หัวหน้ายังบอกอีกว่า วันนี้คงจะนั่งรถยนต์อิดโรยมาตลอดวันแล้ว กลับบ้านพักไปพักกันก่อน วันพรุ่งค่อยว่ากัน สรุปพวกเราก็เลยเดินทางกันต่อ

ปากทางเข้าบ้านพักของพวกเรานั้น สองริมทางมืดมาก แล้วไม่มีบ้านคนอยุ่แถวนั้นเลย บ้านที่พวกเราพักอยุ่ในตรอก พวกเรามาตามที่พักตามแผนที่ แม้กระนั้นหามากแค่ไหนก็ไม่พบ มันก็ดึกมากแล้วด้วย สหายทุกคนข้างในกรุ๊ปก็ไม่สบายใจกัน กระทั่งมาพบบ้านข้างหลังหนึ่งพวกเราเลยหยุดถามทางว่า บ้านพักของพวกเรานั้นไปทางนั้น 

ในขณะที่พวกเราบอกชื่อบ้านพักนั้น ประชาชนก็ทำสีหน้าท่าทางแปลกๆแล้วเอามือชี้ไปทางด้านซ้าย บอกเลย 3 แยกไปก่อน ที่พักอยู่ในตรอกขวามือ ล่ะพวกเราก็ขับจากที่ประชาชนบอกไป เราทั้งผองก็ตระหนกตกใจกัน เมื่อสักครู่พวกเราก็ผ่านนี้มาแล้ว

 เพราะเหตุใดไม่พบ น้องในกรุ๊ปเริ่มสีหน้าท่าทางไม่ดี ราวกับจะร้องไห้ บอกพี่หัวหน้า หนูไม่ได้อยากพักที่นี้แล้ว รู้สึกแย่ แต่ว่าหัวหน้าก็รับรองคำเดิมว่าพวกเรามาถึงที่นี้แล้ว พวกเราคงจะจะต้องเข้าพักแล้ว….ติดตามตอนต่อไป

ประสบการณ์สยอง1 กับที่พักเขย่าขวัญ